Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009


ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΜΟΝΗ ΜΟΥ!

Θεωρηθηκε απο τις μεγαλυτερες (εμπορικες) επιτυχιες της περασμενης σεζον και φετος ανεβαινει σε επαναληψη, το νεο εργο της Δημητρας Παπαδοπουλου, "Δεν μπορω να μεινω μονη μου!". Ειναι μαυρη κωμωδια, ειναι θριλερ (μεταφυσικο-ψυχολογικο παρακαλω, οχι οτι κι οτι...), οι ηθοποιοι ειναι σε μεγαλα κεφια και ο κοσμος γελαει ασταματητα.
Υπαρχει ενα δυστυχημα στην ολη υποθεση ομως... ο κοσμος -κατα τη γνωμη μου- δεν γελαει επειδη το εργο ειναι αστειο και προκαλλει το γελιο. Γελαει, επειδη θελει να γελασει, επειδη πληρωσε για να γελασει, και επειδη ειναι πεπεισμενος πως σε ενα εργο που γραφει η Δημητρα Παπαδοπουλου πρεπει να γελας... Εγω τουλαχιστον αυτο επαθα. Τα αστεια του ειναι προστυχα και χοντροκομμενα -τα περισσοτερα στα ορια της γελοιοτητας- και δεν εχει καμια σχεση με τις προηγουμενες δουλειες της Παπαδοπουλου που ηταν πραγματικα πνευματωδεις. Προσπαθει να σατιρισει τα διαφορα trends της εποχης μας, αλλα ουτε αυτο καταφερνει και καταληγει να δημιουργει απλως καρικατουρες... Απογοητευτηκα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου