Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2009

ΦΑΙΔΡΑ

Το Σαββατοκυριακο που μας περασε ηταν η πολυαναμενομενη παρασταση της Φαιδρας στην Επιδαυρο, με την Ελεν Μιρεν στον ομωνυμο ρολο. Και ναι, ημουν κι εγω εκει! Τετοια κοσμοσυρροη λεει στην Επιδαυρο πρωτη φορα! Μεχρι και την τροχαια ειχαν στειλει για να μην γινουν ατυχηματα στον δρομο. Η αληθεια ειναι πως μεχρι να καταφερεις να βγεις απο το παρκινγκ απαιτουσε πολυ περισσοτερο απο μια ωρα! Και η αληθεια ειναι πως αν και η Επιδαυρος -οσες φορες εχω παει εγω τουλαχιστον- παντα φαινεται γεματη, αυτη τη φορα, κυριολεκτικα δεν επεφτε καρφιτσα! Εχω την εντυπωση πως η Μιρεν απεσπασε το πιο ανατριχιαστικο, καθηλωτικο, ειλικρινες και μεγαλειωδες χειροκροτημα που εχω ακουσει ποτε μου! Και αυτο θυμαμαι ως την μεγαλυτερη στιγμη της παραστασης, το χειροκροτημα... Ειλικρινα ηταν κατι που δεν περιγραφεται αν δεν ησουν εκει! Ειναι μαγικο συναισθημα το να βρισκεσαι σ`ενα καταμεστο θεατρο 14.000 ατομων, και αναμεσα τους να μην υπαρχει ουτε ενας που δεν εχει σηκωθει και δεν χειροκροταει επι ωρες με ολη του τη δυναμη! Ας περασουμε στα της παραστασης ομως...

Για το εργο δεν νομιζω οτι υπαρχουν και πολλα να πω. Η Φαιδρα, εργο του Ρακινα, εμπνευσμενη ή μαλλον "διασκευη" της αρχαιας τραγωδιας του Ευριπιδη, Ιππολυτος, η ιδια ακριβως ιστορια απο τη σκοπια ενος νεωτερου, αλλα εξισου κλασσικου συγγραφεα. Διαβασα σε καποιες κριτικες οτι η μεταφραση του Τεντ Χιουζ δεν ισαξια του πρωτοτυπου και οτι κατα καποιον τροπο "καταστρεφει" ενα μεγαλο κειμενο, πραγμα για το οποιο δεν ειμαι σε θεση να πω κατι εφοσον δεν μιλαω γαλλικα και δεν θα μπορουσα ποτε να καταλαβω το πρωτοτυπο κειμενο, οστοσο, προσωπικα το βρηκα μια χαρα. Η ερμηνεια της μεγαλης Ελεν Μιρεν νομιζω πως ειναι υπερανω καθε κριτικης. Ηταν απλως ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ. Απο καθε αποψη. Ο Ντομινικ Κουπερ, επισης παρα πολυ καλος ως Ιππολυτος, μακραν καλυτερος απο τον ηλιοκαμμενο πιτσιρικα που συναντησαμε στο Mamma Mia!, εκεινος που οφειλω να ομολογησω πως δεν μου αρεσε καθολου ηταν ο Στανλεϊ Ταουνσεντ, ο Θησεας δηλαδη... Δεν ηταν κακος με την κλασσικη εννοια αλλα θεωρω οτι η ερμηνεια του ηταν καπως ξεπερασμενη.

Το μονο που μου ελειψε -θα το πω, συγγνωμη- ηταν αυτο το "κατι" ιδιαιτερο. Αυτο που θα εκανε τη διαφορα απο ενα οποιοδηποτε αλλο ανεβασμα του ιδιου εργου... Δεν ξερω, ισως γνωριζοντας το οτι προκειται για παρασταση του εξωτερικου και μαλιστα Εθνικου Θεατρου Μεγαλης Βρετανιας, να ειχα αλλες απαιτησεις... Πολυ υψηλες προσδοκιες. Ηθελα κατι πιο μεγαλοπρεπο, κατι προτοτυπο, κατι που δεν θα ειχα ξαναδει απο κανενα ελληνικο θεατρο. Αυτο μου ελειψε. Η ερμηνεια της Μιρεν εννοειται πως ειναι κατι που δεν εχεις την ευκαιρια να δεις στην Ελλαδα, εκτος ισως απο καποιες ελαχιστες εξαιρεσεις. Ως παρασταση ομως, θεωρω πως εχω δει πολλες ισαξιες ελληνικες. Επομενως κατεληξα στο οτι ή εμεις ως χωρα εχουμε ενα παρα πολυ καλο θεατρο τελικα, ή στο οτι η Φαιδρα κατα λαθος ή μονο εξαιτιας της πρωταγωνιστριας της, προκαλεσε τις εντυπωσεις. Οπως και να`χει ομως, αξιζε τον κοπο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου