Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2009


Ο ΚΛΗΡΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΗΜΕΡΙΟΥ

...απο το Εθνικο Θεατρο, στην Πειραιως 260, χωρος Η (γνωστη απο τις παραστασεις του καλοκαιρινου Φετιβαλ) διανυει την δευτερη μολις εβδομαδα παραστασεων και θα συνεχιστει μεχρι και τις 12/04.
Προκειται για το αυτοβιογραφικο εργο του Πωλ Κλωντελ, με τη σκηνοθετικη καθοδηγηση του διεθνους φημης Γιοσι Βιλερ που γνωρισε τεραστια επιτυχια στην Ευρωπη. Επι σκηνης οι: Νικος Κουρης (σε μια απο τις καλυτερες του στιγμες), Λαζαρος Γεωργακοπουλος, Αμαλια Μουτουση και Νικος Καραθανος.

Ενα υπερωκεανιο ταξιδευει για την Κινα. Εκει προκειται να δημιουργηθει ενα ερωτικο κουαρτετο που σπαει την ενοτητα του χρονου, αναμεσα στην παντρεμενη Υζε, τον πρωην εραστη της Αμαλρικ, τον αντρα της, και τον μοναχικο Μεζα -μελλοντικο εραστη της.
Μια ιστορια για τον ερωτα, την πιστη και την ζωη. Λογος ποιητικος και ομορφος, γεματος απο τα μεγαλα ερωτηματικα της ζωης, ανατροπες, ειρωνεια και παθος. Σιγουρα προκειται για μια παρασταση που κερδιζει τις εντυπωσεις.

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

ΕΘΝΙΚΗ ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ!


Εξαιρετικη η ιδεα των υπευθυνων του site του Εθνικου Θεατρου, να ανεβασουν στο αρχειο βιντεοσκοπημενες παραστασεις των τελευταιων ετων! Υπαρχουν φωτογραφιες, δημοσιευματα απο τον τυπο αλλα και ολοκληρες οι παραστασεις σε βιντεο! Ετσι δινεται στον καθενα η ευκαιρια να απολαυσει παραστασεις που ισως δεν προλαβε να δει ή ακομα και να ηθελε να ξαναδει αλλα φυσικα αυτο δεν ειναι εφικτο, και μαλιστα εντελως τζαμπα!
Μερικες προτασεις με τα καλυτερα -κατα την γνωμη μου φυσικα- ειναι:


Δοκτωρ Φαουστους
Ορεστεια
Ιων
Εντα Γκαμπλερ
Dogville
Αμλετ
Η τεταρτη αδελφη
Η γουνα
Ο τελευταιος πειρασμος, και αλλα πολλα...


Μεγαλοι ηθοποιοι σε μεγαλες παραστασεις! Η διευθυνση του site ειναι http://www.n-t.gr/ ! Σ`ευχαριστουμε Εθνικο!

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009


ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ

Εξαιρετικα πρωτοτυπη και ευχαριστη παρασταση του καλοκαιριου, το εργο του Εντεν Φον Χορβατ, που γνωρισε μεγαλη επιτυχια και ανεβηκε σε επαναληψη! Γεματη απο εικονες και ακουσματα μιας αλλης χωρας και εποχης, ειναι απο τις παραστασεις που καταφερνουν να ταξιδεψουν τον θεατη αλλα και να τον ψυχαγωγησουν με την κυριολεκτικη εννοια της λεξης, χωρις να καταφευγουν στις ευκολες και ευτελεις λυσεις.
Σ`εναν κοσμο καταρρευσης, η Μαριαννε διαλυει τον αρραβωνα που της εχει επιβαλλει ο πατερας της και ακολουθει εναν γοητευτικο τυχοδιωκτη, ενω γυρω της η ανοησια και η ανοδος του ναζισμου βασιλευουν.
Εξαιρετικες ερμηνειες απο τους Νικο Κουρη, Δημητρη Ημελλο, Ακυλλα Καραζηση, Θεμιδα Μπαζακα, Οδυσσεα Παπασπηλιοπουλο, Αγγελικη Παπουλια αλλα και την Αλεκα Παϊζη -ηταν η τελευταια της παρασταση, στην επαναληψη τον ρολο της ανελαβε η Τιτικα Σαριγκουλη.
Εκπληξη προκαλλει το διαλειμμα της παραστασης που για τους ηθοποιους μονο διαλειμμα δεν ειναι καθως αρχιζουν να χορευουν και να τραγουδανε στο φουαγιε παραδοσιακα βιεννεζικα τραγουδια αναμεσα στον κοσμο!

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009




ΟΧΤΩ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Μια εξαιρετικη παρασταση του περασμενου καλοκαιριου, που σιγουρα κερδισε τις εντυπωσεις κοινου και κριτικων, μιας και φετος ανεβηκε σε επαναληψη! Μια παρεα οχτω αντρων, οχτω φιλων, οχτω απο τους μεγαλυτερους ελληνες ηθοποιους αυτη τη στιγμη, ενωνουν τις δυναμεις τους για να διασκευασουν το γνωστο εργο του Ρομπερτ Τομας σε μια πρωτοποριακη και μεταμοντερνα μεταφορα που συνδυαζει το θριλερ με μιουζικαλ.
Εξοχες και απολαυστικοτατες ερμηνειες, ευφανταστη σκηνοθεσια και μια παρασταση ατμοσφαιρικη που ταραξε τα νερα του Φεστιβαλ και σιγουρα αξιζει προσοχης! Μερικες απο τις οκτω γυναικες ειναι ο Χρηστος Λουλης, ο Αργυρης Ξαφης, ο Αιμιλιος Χειλακης, ο Χρηστος Στεργιογλου, ο Γιαννης Κοτσιφας και ο Νικος Καραθανος που εκανε και την σκηνοθεσια! Η μουσικη ειναι της Φωτεινης Μπαξεβανη, ενω οι στιχοι των τραγουδιων της Λενας Κιτσοπουλου!

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009


ΠΕΙΤΕ ΤΑ Κα. ΤΣΟΛΚΑ ΜΟΥ!


Διαβαζα τη στηλη της Κας. Τσολκα, στο ενθετο του Ελευθερου Τυπου της Κυριακης και παρα πολυ χαρηκα! Πανω που νομιζα οτι ημουν η μονη παραξενη της χωρας ερχεται το αρθρο για την παρασταση του Αθεριδη "Απο μακρια" να με δικαιωσει! Ευχαριστω!
Η αληθεια ειναι πως την παρασταση δεν την εχω δει, ουτε και εχω σκοπο να παω... Εχω βαρεθει να βλεπω επι χρονια τους ιδιους και τους ιδιους ηθοποιους σε κλικες να παιζουν τον ιδιο ρολο! Οταν ειδα το "Απο ερωτα" (το πρωτο θεατρικο του Αθεριδη ο οποιος απο τοτε ομως επαιζε πακετο με την Καρυδη) μου αρεσε παρα πολυ, ηταν ενα εργο πρωτοτυπο και γλυκοπικρο. Στη "Μελισσα τον Αυγουστο" δεν συνεβη το ιδιο. Γελασα ναι, αλλα γελασα με μετρο και δυο ωρες μετα απο την εξοδο μου απο το θεατρο δεν θυμομουν τιποτα! Ουτε ευχαριστηθηκα παρασταση... Δεν ειχε κατι να πει... Απο τοτε ομως το πραγμα εχει αρχισει να χειροτερευει πολυ! Για να μην σχολιασω τα κρυα "δηθεν" αστεια με τα οποια το κοινο ξεκαρδιζεται χωρις να τα εχει βρει αστεια, μονο και μονο επειδη πηγε να δει κωμωδια του Αθεριδη και αρα πρεπει να γελασει! Και η Καρυδη τωρα... μια χαρα ηθοποιος ειναι, το εχει και το εχει αποδειξει κιολας! Γιατι κοπελα μου κανεις το ιδιο και το ιδιο??? Εκανε μια επιτυχια με τον Αθεριδη και το εχει παρει σβαρνα τωρα, δεν ξεκολλαει! Εκανε επιτυχια με τον Καπουτζιδη, αντε κολλησε και με τον Καπουτζιδη και ολο το υπολοιπο Παρα πεντε-πακετο! Χανει ετσι, γιατι δεν το βλεπει??? Εγω το προτιμουσα οταν την εβλεπα στα βαρια δραματα της Παπαοικονομου και στους Κοκκινους Κυκλους αλλα στο θεατρο ητανε σε μαυρες κωμωδιες του Μποϊλ με τον Παπακαλιατη ή με τον Κατσουλη! Εβλεπες μια καποια γκαμα! Τωρα? Τι?
Βεβαια... η Κα. Τσολκα για αλλο λογο το εθαψε! Δεν της αρεσε η παρασταση. Αλλα δεν με πειραζει! Αρκει που καποιος βγηκε και τα ειπε! Και ειπε οτι πρεπει και να στραφουμε στα εργα των νεων! Αντι να γραφει ο Αθεριδης οτι του κατεβει στο κεφαλι και τα θεατρα να τ`ανεβαζουνε κιολας! Ξανα Ευχαριστω! Θα σας ξαναδιαβασω κα. Τσολκα μου!

ΜΗΔΕΙΑ (2)


Μετα τους Ολυμπιακους του 2004, ολη η Ελλαδα γνωρισε τον Δημητρη Παπαϊωαννου και στην επομενη παρασταση του, το 2, απο`κει που ο χορος δεν ειχε κανενα -ή μαλλον ελαχιστο- κοινο αρχισε να γινεται μια κοσμοσυρροη στο Παλλας κι η μια παραταση να διαδεχεται την αλλη... Σχεδον ο ιδιος πανζουρλισμος παρουσιαστηκε και στην Μηδεια 2, την πρωτη παρασταση του Παπαϊωαννου η οποια φετος ξανανεβηκε με τεραστια απηχηση αυτη τη φορα! Ενα ειναι το σιγουρο κατα την γνωμη μου: ο Παπαϊωαννου εχει γινει trendy! Ολοι οι wannabe κουλτουρες πρεπει να δουν την παρασταση του ακομη κι αν ξερουν απο πριν οτι δεν θα καταλαβουν τιποτα, για να πεισουν τον εαυτο τους οτι εχουν αποψη επι του θεματος και μετα να λενε "Μα ειναι εξαιρετικος!" χωρις να ξερουν το γιατι ομως!
Οταν ειδα το 2, η αληθεια ειναι πως συγκλονιστηκα! Το βρηκα παρα πολυ ανθρωπινο, συγκινητικο, βαθυ, μαγικο. Δεν το περιμενα. Ουτε καταλαβα τα παντα, ομως τα κενα που μου αφησε δεν με ενοχλησαν απο τη στιγμη που οσο το εβλεπα ενιωθα μαγεμενη... Οντας σιγουρη πια οτι ο Παπαϊωαννου για μενα ειναι ενας εξαιρετικος καλλιτεχνης κι οχι απλα μια μοδα, αποφασισα να παω να δω και τη Μηδεια 2, απολυτα πεπεισμενη οτι θα μου αρεσει ακομη περισσοτερο μιας και ειναι η αγαπημενη μου τραγωδια. Τα εισητηρια φυσικα ηταν sold out σε χρονο ντε τε... Μετα κοπων και βασανων καταφερα να βρω και να παω σε μια απο τις τελευταιες παραστασεις...
Η αληθεια ειναι οτι το βρηκα κουραστικο. Και αδιαφορο. Συγνωμη που λεω τη γνωμη μου... Καποιες στιγμες ηταν πολυ δυνατες, το συνολο ομως παγερα αδιαφορο. Η χορογραφια μου φανηκε σχεδον ανυπαρκτη και η οποια ευριματικοτητα της παραστασης βασιζεται σε εφε ή αντικειμενα στα χερια των χορευτων... Οι συμβολισμοι ηταν πολυ ευκολοι, στα ορια του αυτονοητου σχεδον και εικαστικα δεν ξερω τ ηταν αυτο που επεβαλλε το ασπρο παντου. Επισης τελειωσε παρα πολυ αποτομα και συμφωνα με την δικη αποψη προσπερνωντας τη μεγαλυτερη στιγμη του εργου. Παρολλα αυτα, δυστυχως δεν μπορω να πω οτι ηταν κακο γιατι οι χορευτες ηταν πραγματικα εξαιρετικοι.
Το τραγελαφικο στην ολη υποθεση ομως -γιατι εδω θελω να καταληξω- ειναι το εξης: πηγαμε παρεα τεσσερα ατομα. Ο ενας κοιμηθηκε, οι αλλοι δυο υπεμεναν καρτερικα, κι εγω αναστεναζα... Οταν τελειωσε η παρασταση, δεν υπηρχε ουτε ενας που να πει οτι δεν του αρεσε! Ή οτι κατι δεν καταλαβε, ή οτι βαρεθηκε! Ολοι βαρεθηκαμε! Και ρωταω: Γιατι για καποιους καλλιτεχνες δεν λεμε ποτε κατι κακο;

ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ


Αντιθετα με τον Ρομπερτο Τσουκο, μια απο τις παραστασεις που πραγματικα με ενθουσιασαν φετος, ηταν το Ξυπνημα της Ανοιξης, παλι απο το Εθνικο, στην Α'Σκηνη του Συγχρονου Θεατρου Αθηνας, στο Γκαζι... Προκειται πραγματικα για μια απο εκεινες τις παραστασεις που δεν θα ξεχασω ποτε στη ζωη μου!Το εργο του Φρανκ Βεντεκιντ, γραμμενο γυρω στα 150 χρονια πριν, ισως πιο συγχρονο απο ποτε, σκληρο και ταυτοχρονα ευαισθητο, παιδικο, ανεμελο αλλα και βαθια τραγικο, γεματο απο εικονες που σοκαρουν αλλα την ιδια στιγμη ξεχειλιζουν απο λυρισμο, ειναι μια εξαιρετικη παρασταση γεματη απο τη μαγεια του θεατρου!Μερικοι απο τους καλυτερους νεους ηθοποιους στους πρωταγωνιστικους ρολους, η Ιωαννα Παππα, ο Ομηρος Πουλακης, ο Προμηθεας Αλειφεροπουλος, ο Κωσταντινος Ασπιωτης κ.α., ενω μεχρι πριν λιγο καιρο τον πρωταγωνιστικο ρολο κρατουσε ο προωρα χαμενος Κωσταντινος Παπαχρονης. Δυστυχως δεν προλαβα να τον δω στη συγκεκριμενη παρασταση αλλα ειμαι σιγουρη πως ηταν εξαιρετικος... Τη σκηνοθεσια υπογραφει ο Νικος Μαστορακης και τη θεωρω πολυ εξυπνη και ευριματικη!Το εργο αφορα στην μεταβαση απο την παιδικοτητα στην εφηβεια, τα πρωτα ερωτικα σκιρτηματα, τις αγωνιες, τις προκαταληψεις, την πιεση που ασκειται στα παιδια απο παντου και τα "πρεπει" που καταληγουν να σε ελεγχουν και στη συνεχεια να σε αναιρουν, τα "πρεπει" που σε σκοτωνουν καθημερινα ειτε σωματικα, ειτε ψυχικα...Ειναι μια απο τις ελαχιστες πια παραστασεις που καταφερνουν να σε καθηλωσουν, να σε προβληματισουν, και που φευγοντας να εισαι σε θεση να πεις "Συγχαρητηρια" και να το εννοεις! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ...

Ο ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΤΣΟΥΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΕΘΝΙΚΟ


Το σαββατοκυριακο που μας περασε παρευρεθηκα στην παρασταση Ρομπερτο Τσουκο, στη Νεα Σκηνη του Εθνικου θεατρου και ταυτοχρονα στο ανακαινισμενο κτηριο Τσιλλερ. Ακουγα ανακαινιση τοσο καιρο, ειχα στο μυαλο μου αυτο που ηταν το Εθνικο... Επιβλητικο, αρχοντικο, κλασσικο και λεω θα`χει γινει τελειο! Οριστε μου ειπανε! Το κτηριο ειναι αληθεια παρα πολυ ομορφο, ολοκαινουριο, πεντακαθαρο και σιγουρα εξακολουθει να ειναι μια απο τις καλυτερες αιθουσες της Ελλαδας ομως... γιατι επρεπε να γινει τοσο απροσωπο; Γιατι τοσο παγωμενο; Γιατι τοσο μινιμαλ; Το μονο που βλεπεις γυρω σου ειναι μπεζ αδειοι τοιχοι και ασπρα μαρμαρα! Γιατι; Που πηγε η αιγλη του κλασσικου; Γιατι το Εθνικο Θεατρο της Ελλαδας που κουβαλαει τοσα χρονια και εργα στην πλατη του επρεπε να γινει κατι τοσο αδιαφορο; Δεν ξερω... προσωπικα απογοητευτικα παρα πολυ απο την εξελιξη αυτης της "ανακαινισης". Ενιωσα πως σ`αυτο το φουαγιε δεν υπηρχε τιποτα απο τη ζεστασια , ή την ατμοσφαιρα που νιωθεις μπαινοντας μεσα σ`ενα θεατρο. Κριμα...
Σχετικα με την παρασταση, οι κριτικες που ειχα διαβασει ηταν αμφιλεγομενες. Δεν ηξερα τι ακριβως να περιμενω και δεν ειχα ξανακουσει και το εργο! Το μονο που ηξερα ειναι πως προκειται για την αληθινη ιστορια ενος δολοφονου... Ομως παρα το γεγονος πως υπο αλλες συνθηκες ισως δισταζα να παω σε μια παρασταση με τετοια δεδομενα, οταν βλεπεις ηθοποιους οπως ο Γιαννος Περλεγκας και η Μαρια Πρωτοπαππα, ηθοποιους που εμπιστευεσαι γιατι ειναι απο τους ελαχιστους που δεν σε απογοητευουν με την παροδο των χρονων, πειθεσαι να το δεις. Ακριβως γιατι τους εχεις εμπιστοσυνη! Δυστυχως η αληθεια ειναι πως και απο την παρασταση απογοητευτηκα... Οι ηθοποιοι παιζουν εξαιρετικα -και συγκεκριμενα ο Περλεγκας στο ρολο του Τσουκο, θα ελεγα πως ειναι καθηλωτικος- ομως αυτο δεν ειναι παντα αρκετο... Θεωρω (με την οποια κριση δικαιουμαι να εχω ως θεατροφιλη) οτι το εργο αυτο, ειναι ενα απο τα χειροτερα εργα που εχουν γραφτει. Απο οσα ξερω εγω τουλαχιστον και πιστευω πως ξερω πια αρκετα... Το κειμενο ειναι απιστευτα φλυαρο, τοσο που γινεται κουραστικο απο το πρωτο κιολας πενταλεπτο και επιπλεον, ειμαι σιγουρη οτι ο κυριος Κολτες ειχε ολη την καλη διαθεση να πει καποια πραγματα και να βαλει στο εργο του καποια κρυμμενα νοηματα. Ομως οταν το νοημα δεν ειναι προφανες, ισως θα ηταν καλυτερα αν δεν το κρυβαμε τοοοοσο βαθια... Ειλικρινα, δεν καταλαβα ΤΙΠΟΤΑ! Ουτε καν ποιος ειναι ο λογος που ο Τσουκο ειναι δολοφονος! Περα απ`το οτι ειναι πειραγμενος, αυτο ειναι δεδομενο, ολοι οι δολοφονοι ειναι πειραγμενοι! Η σκηνοθεσια ειναι σχεδον ανυπαρκτη και πραγματικα το μονο που καπως σωζει την κατασταση ειναι οι ερμηνειες. Αλλα και παλι ... κριμα τους ηθοποιους! Ειναι τοσο καλοι!