Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009




ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ

...ενα electro dance tragedy, οπως λεει και το επισημο προγραμμα, παρουσιαζεται αυτον τον καιρο στη σκηνη του Εθνικου, στην Πειραιως, και αποτελει την νεα δημιουργια του χορογραφου και σκηνοθετη Κωσταντινου Ρηγου. Μια πλειαδα ηθοποιων και χορευτων, αναμεσα τους η Μαρια Ναυπλιωτου, η Ιωαννα Παππα, ο Αιμιλιος Χειλακης, η Αμαλια Μπεννετ, ο Κωσταντινος Ασπιωτης, η Εμιλυ Κολιανδρη, η Δημητρα Ματσουκα, ο Σαββας Μπαλτζης, ο Αρης Λεμπεσοπουλος και η Ελενα Τοπαλιδου, μας μεταφερουν μεσα απο τις ποιητικες και παντα ιδιαιτερες εικονες του Ρηγου και την ηλεκρονικη μουσικη του Δημοσθενη Γριβα, στο ναυαγιο του Τιτανικου, ετσι οπως δεν το εχουμε δει ποτε πριν!
Υποβλητικο, ατμοσφαιρικο, ευαισθητο, γεματο με εικονες που θυμιζουν ειτε καλλιτεχνικη φωτογραφια, ειτε πινακα ποπ αρτ, καυστικο, και μελαγχολικο, αποτελει μια απο τις πιο αξιοπροσεκτες και σιγουρα διαφορετικες παραστασεις της χρονιας!
Κορυφαια στιγμη της παραστασης η "προσευχη" της Ιωαννας Παππα, εικονα που σιγουρα δυσκολα θα φυγει απο το μυαλο σας, το αισθησιακοτατο "Wild is the wind" της Μαριας Ναυπλιωτου, και οφειλω να ομολογησω -με δυσκολια πιστεψτε με- ο μονολογος της Ματσουκα... Δεν ξερω αν εφταιγε το κειμενο που ειναι απο τα καλυτερα που εχω ακουσει ποτε, ή αν ηταν κατορθωμα της Ματσουκα η οποια ισως και να την εκανε τη στροφη στην καριερα της τελικα...
Ο Τιτανικος θα βυθιζεται μεχρι τις 17/5, και ειναι πραγματικα μια απο τις παραστασεις που αξιζει να δειτε...

Η ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΑ Κα. ΠΑΠΠΑ

Ενας ανθρωπος που κραταει αγκαλια το μωρο του, ισως να αναρωτιοταν: "Πως κατι τοσο μικροσκοπικο, μπορει να ειναι ταυτοχρονα τοσο σημαντικο;" ... Αυτο ειναι μια φραση που για μενα δεν ταιριαζει με κανενα μωρο, αλλα ταιριαζει γαντι στην Ιωαννα Παππα και την υπαρξη της στον θεατρικο χωρο!
Ειναι ελαχιστοι οι νεοι ηθοποιοι που δεν θα σπευσουν στην τηλεοραση για το χρημα, την αναγνωριση ή και για ενα σωρο αλλους λογους... Ειναι ελαχιστοι ηθοποιοι που απορριπτουν προτασεις για τηλεοραση και επιλεγουν να μεινουν στην ουσια.
Την Ιωαννα Παππα την βλεπεις σπανια στην τηλεοραση. Και καλα κανει. Γιατι καθε φορα που την βλεπεις στο θεατρο σε αποζημιωνει για οοοοοολο τον υπολοιπο καιρο που δεν την βλεπεις! Οτι ειναι μια απο τις καλυτερες και πιο ταλαντουχες νεες ηθοποιους το εχει αποδειξει και συνεχιζει να το αποδεικνυει με καθε της επιλογη. Με σοβαρο θεατρο, με εναλλακτικες παραστασεις, με σκληρους ρολους. Ηταν εκει στα τελευταια χρονια του Αμορε, και τωρα στο Εθνικο. Οταν ειδα φετος το "Ξυπνημα της Ανοιξης" πραγματικα αναρωτιομουν αν υπαρχει αλλη ηθοποιος που να αντεχε ή να ειχε τα κοτσια να κουβαλησει στις πλατες της το βαρος της Βεντλα. Καμια αλλη, ειμαι σιγουρη.
Εκεινο που ανακαλυψα ομως, χτες βραδυ, στον Τιτανικο, και με εκανε να εκτιμησω ακομη περισσοτερο την ταλαντουχα Κα. Παππα, ειναι πως δεν παιζει μονο... Χορευει, και τραγουδαει! Και τα κανει καλα! ... Οχι πως αμφεβαλλα βεβαια ποτε μου για το αν η Παππα θα μπορουσε να κανει οχι απλως καλα, αλλα εξαιρετικα, το οτιδηποτε... απλως το σημειωνω! Ναι, η Ιωαννα Παππα, ειναι πολυταλαντη τελικα, και πολυπλευρη, και ψαγμενη και Θεα και μακαρι ολοι οι ηθοποιοι να ηταν σαν την Ιωαννα Παππα! Το μονο που με ανησυχει ειναι μηπως μας την ξεκανουνε! Ειναι που ειναι μικροκαμμωμενη, με τοσο χορο καθε βραδυ θα εξαϋλωθει πια! Και να τη φυσανε κι οι ανεμιστηρες, θα πουντιασει! Εκει που θελω να καταληξω ειναι οτι... δεν εχουμε πολλους ηθοποιους σαν την Παππα, στα δαχτυλα του ενος χεριου μετριουνται... Προσεξτε την λιγο παραπανω, μην μας παθει τιποτα!

Υ.Γ. Ισως καποιοι αναρωτιουνται γιατι ολο αυτο το εγκωμιο, και γιατι δεν αναφερομαι καθολου στη Μαρια Ναυπλιωτου που επισης υπερεκτιμω! Πολυ απλα γιατι η Ναυπλιωτου εχει υπαρξει επαγγελματιας χορευτρια, την εχω ξαναδει να χορευει και να τραγουδαει οποτε ηταν εξαιρετικη, αλλα ηταν και αυτο ακριβως που περιμενα. Η εκπληξη του Τιτανικου, ειναι η Ιωαννα Παππα!

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009


ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ ΔΙΔΟΝΤΙΚΟΥΣ 3

Πρωτοτυπο, αστειο, ευρηματικο και εξυπνο, το Νοσφερατου Διδοντικους, ανεβαινει για 3η συνεχη χρονια σε επαναληψη, χαριζοντας στο κοινο του μια πραγματικα ξεχωριστη διασκεδαση. Απο την ομαδα Ex Animo, μια διασκευη του κλασσικου Δρακουλα του Μπραμ Στοκερ, σε μαυρη κωμωδια που ξεχειλιζει απο την ατμοσφαιρα του γοτθικου τρομου, παρουσιασμενο σχεδον εξ`ολοκληρου με αφηγηματικη μιμα!
Καταπληκτικα συντονισμενες ερμηνειες, εξαιρετικη κινηση, ευρηματικη σκηνοθεσια και σκοτεινο, απολαυστικοτατο ομως χιουμορ που σε κανει να κλαις απο τα γελια!
Στο θεατρο Coronet φετος, μεχρι τις 12/4. Προλαβαινετε και δεν θα το μετανιωσετε!

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2009



ΤΖΟΝ ΓΑΒΡΙΗΛ ΜΠΟΡΚΜΑΝ

Το κλασσικο εργο του Ερρικου Ιψεν ανεβαινει για δευτερη χρονια, στο θεατρο Αλμα, με τον Γιωργο Μιχαλακοπουλο και την Κατερινα Μαραγκου στους κεντρικους ρολους. Μαζι τους ο Γιωργος Μοσχιδης, ενω τον ρολο της Φιλαρετης Κομνηνου, φετος ενσαρκωνει η Νονη Ιωαννιδου.
Το εργο δεν το ηξερα, ηταν η πρωτη φορα που το ειδα, ουτε εχει τυχει να το διαβασω... Το βρηκα εξαιρετικο, αν και δεν αμφεβαλλα ποτε για το αν θα μου αρεσε. Θεωρητικα, ενα τετοιο εργο θα μπορουσε να γινει μια πολυ καλη παρασταση. Δεν εγινε. Σκηνοθεσια και σκηνογραφια ειναι ανυπαρκτες, ενω οι ηθοποιοι μπορει να θεωρουνται σπουδαιοι, αλλα καλο θα ηταν να ενημερωνονται για την εξελιξη της υποκριτικης, απο τοτε που εκεινοι την διδαχτηκαν. Στις μερες μας ειναι πραγματικα γελοιο να βλεπεις τετοιου ειδους πομποδεις κινησεις και εκφρασεις και λογια να ξεστομιζονται με εναν υπερβολικο στομφο που οχι απλως δεν σε πειθουν, αλλα σε κανουν να αμφιβαλλεις ακομη και για το αν εχουν συναισθηση του τι λενε! Μονο σε κατι σαπουνοπερες βλεπεις τετοια παιξιματα πια... Αφηστε που μεχρι και οι σαπουνοπερες εχουν βελτιωθει πλεον! Κριμα το εργο...

Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΗΡΕ Τ`ΟΠΛΟ ΤΟΥ!

Παρα πολυ χαιρομαι οταν διακρινω ιχνη υπεροψιας σε ανθρωπους που αποδεδειγμενα και αδιαμφισβητητα δικαιουνται να ειναι υπεροπτες! Αναφερομαι στην προσφατη συνεντευξη του Χρηστου Λουλη στο περιοδικο ET Weekly. Την καταευχαριστηθηκα!
Ενας απο τους δυστυχως ελαχιστους πια μεγαλους ηθοποιους -μαζι με τον Νικο Κουρη, θεωρω πως ειναι οι δυο σημαντικοτεροι ελληνες ηθοποιοι που εχουμε αυτη τη στιγμη-, ο Χρηστος Λουλης, γεννημενος για να υπαρχει στο σανιδι, αμιγως θεατρικος, αλλα εχοντας καταφερει να συνδυασει τη στοφα του θεατρινου με την τηλεοραση χωρις να ντρεπεται γι`αυτο -εφοσον τον εχουμε δει μονο σε πραγματικα εξαιρετικες δουλειες- μιλαει, τα λεει ολα εξω απο τα δοντια, και θιγει θεματα στα οποια αν αναφεροταν ο οποιοσδηποτε αλλος, θα ηταν απλως ενα ψωνιο. Οχι ο Χρηστος ομως...
Παραδεχεται ανοιχτα, χωρις ιχνος μετριοπαθειας -και πολυ καλα κανει, αλλιως θα ηταν δηθεν- πως αισθανεται επιτυχημενος και ειναι αρκετα αλλαζονας ωστε να μην καταδεχεται να βαλει τον εαυτο του στο ιδιο τσουβαλι με καποιους αλλους "ηθοποιους". Εχει δικιο. Ξεχωριζει, και το ξερει. Μιλαει για δραματικες σχολες, για την επιρροη των "καθηγητων" στο νεο αιμα, για ταλεντο -οτι κι αν σημαινει αυτο- αλλα κυριως: Μιλαει για την εισβολη των μοντελων στο χωρο του, κατονομαζει και διαχωριζει την ποιοτητα του σοβαρου ηθοποιου και του πραγματικου θεατρου απο την διασκεδαση! Επιτελους! Ποσο χαιρομαι που καποιος βρηκε το σθενος να πει ανοιχτα οτι το Σεσουαρ για Δολοφονους μπορει να εχει γραψει ιστορια με την επιτυχια του, αλλα ΟΧΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΑΤΡΟ! Ποσο χαιρομαι που καποιος βρηκε το σθενος να πει οτι μπορει η Βικη Καγια και ο Αλεξανδρος Παρθενης να ανεβηκαν σε σκηνη, αλλα αυτο ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ!
Ν`αγιασει το στομα σου παλικαρι μου! Γιατι καιρος ειναι ν`αρχισουμε να ξεστραβωνομαστε σ`αυτη τη χωρα! Αγαλμα θα τον κανω!!!!!
Α! Μην το ξεχασω! Αυτον τον καιρο, τον Χρηστο Λουλη μπορειτε να τον απολαυσετε στην παρασταση Φαουστ, στο Εθνικο, αλλα και στην ταινια "Σκλαβοι στα Δεσμα τους" που βγηκε στους κινηματογραφους πριν λιγο καιρο...

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009


MISERY


Μια παρασταση που σιγουρα τραβηξε την προσοχη μας ειναι το Misery, διασκευη του γνωστου μυθιστορηματος του Στηβεν Κινγκ που μεταφερθηκε στην μεγαλη οθονη με πρωταγωνιστρια την Καθυ Μπεητς στον ρολο της διαταραγμενης Αννυ Γουιλκς, και περισυ διασκευαστηκε σε θεατρικο και ανεβηκε για λιγες μονο παραστασεις στον Εξωστη του θεατρου Χωρα. Οι λιγες παραστασεις ομως, προφανως δεν ηταν αρκετες! Και παλι στον Εξωστη του Χωρα, το Misery ανεβαινει σε επαναληψη για οσους δεν το ειδαν αλλα και γι`αυτους που θα θελησουν να το ξαναδουν!

Εξαιρετικη σκηνοθεσια, ο εξωστης ειναι ιδανικος για το εργο, δημιουργει μια ατμοσφαιρα ανατριχιαστικα υποβλητικη, υπεροχα μαυρο χιουμορ, ενω οι ερμηνειες της Αννεζας Παπαδοπουλου και του Νικου Ψαρρα πραγματικα καθηλωνουν. Τετοιο θεατρο θελουμε να βλεπουμε!

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΜΟΝΗ ΜΟΥ!

Θεωρηθηκε απο τις μεγαλυτερες (εμπορικες) επιτυχιες της περασμενης σεζον και φετος ανεβαινει σε επαναληψη, το νεο εργο της Δημητρας Παπαδοπουλου, "Δεν μπορω να μεινω μονη μου!". Ειναι μαυρη κωμωδια, ειναι θριλερ (μεταφυσικο-ψυχολογικο παρακαλω, οχι οτι κι οτι...), οι ηθοποιοι ειναι σε μεγαλα κεφια και ο κοσμος γελαει ασταματητα.
Υπαρχει ενα δυστυχημα στην ολη υποθεση ομως... ο κοσμος -κατα τη γνωμη μου- δεν γελαει επειδη το εργο ειναι αστειο και προκαλλει το γελιο. Γελαει, επειδη θελει να γελασει, επειδη πληρωσε για να γελασει, και επειδη ειναι πεπεισμενος πως σε ενα εργο που γραφει η Δημητρα Παπαδοπουλου πρεπει να γελας... Εγω τουλαχιστον αυτο επαθα. Τα αστεια του ειναι προστυχα και χοντροκομμενα -τα περισσοτερα στα ορια της γελοιοτητας- και δεν εχει καμια σχεση με τις προηγουμενες δουλειες της Παπαδοπουλου που ηταν πραγματικα πνευματωδεις. Προσπαθει να σατιρισει τα διαφορα trends της εποχης μας, αλλα ουτε αυτο καταφερνει και καταληγει να δημιουργει απλως καρικατουρες... Απογοητευτηκα.