Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009


Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.

Για δευτερη χρονια ανεβαινει φετος στη Β`Σκηνη του Συγχρονου Θεατρου Αθηνας, απο το Εθνικο, η παρασταση Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α., μονολογος της Λενας Κιτσοπουλου, με την Μαρια Πρωτοπαππα να ερμηνευει τον ρολο της γυναικας. Απο περισυ η συγκεκριμενη παρασταση ειχε προκαλεσει αισθηση ενω τα εισητηρια ηταν ολα sold out. Και φετος δυσκολευτηκα να βρω ειναι η αληθεια. Αξιζε τον κοπο ομως!
Προκειται για μια παρασταση συγκλονιστικη! Το κειμενο ειναι εξαιρετικο -οπως και ολα της Κιτσοπουλου, θεωρω πως ειναι μια σπουδαια συγγραφεας- τρομακτικα συγχρονο, εκρηκτικο, οργισμενο, κυνικο, σκληρο, βαθια τραγικο αλλα ταυτοχρονα και τοσο απολαυστικο. Η κωμωδια και το δραμα εναλλασσονται συνεχεια μεσα σε κλασματα δευτερολεπτου προκαλωντας ριγη συγκινησεως και δακρυα τα οποια δεν εισαι σε θεση να ξερεις αν ειναι απο το πολυ γελιο ή αν ειναι επειδη πραγματικα συνειδητοποιεις οτι δεν υπαρχει καμια ελπιδα και καμια σωτηρια για κανεναν! Η ερμηνεια της Μαριας Πρωτοπαππα ειναι πραγματικα εξαιρετικη και κατα την γνωμη μου η μεγαλυτερη που εχει δωσει μεχρι στιγμης τουλαχιστον, ενω ο συγκεκριμενος ρολος σιγουρα την κατατασσει σε μια απο τις μεγαλυτερες ηθοποιους της γενιας της. Μια παρασταση που σιγουρα θα θυμομαστε για πολυ καιρο οσοι την ειδαμε, πολυ πιο ολοκληρωμενη και ουσιαστικη απο τις περισσοτερες που εχουμε την ευκαιρια να παρακολουθησουμε πλεον, παρασταση αληθινη, καυστικη, και πικρη, που ξεχειλλιζει απο οργη, αποθυμενα και αποριες, δεν δινει καμια απαντηση απλως παραθετει... Μια καταθεση ψυχης θεωρω, τοσο απο την συγγραφεα οσο και απο την ερμηνευτρια, μια παρασταση ζορικη, τσαμπουκαλεμενη, παρα πολυ ανθρωπινη και για να συνοψισω... δυο λεξεις μονο που τα λενε ολα: συγκλονιστικη και αλησμονητη.
Τα θερμα μου συγχαρητηρια!