Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010




TROMOPOLIS ...ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΡΑ!

...ή αλλιως μια απο τις πλεον εξυπνες, ανατρεπτικες, ευχαριστες και αμιγως σατιρικες (εφοσον εχουν γινει τοσες συζητησεις για το ειναι σατιρα και τι οχι!) παραστασεις που μπορειτε να δειτε! Παρουσιαζεται στο Θεατρο Χυτηριο, στην Ιερα Οδο.
Σε σκηνοθεσια Γιαννη Κακλεα, ενα νεο ελληνικο εργο (επιτελους!) των Βαγγελη Ναση και Νικου Ιωαννιδη, το οποιο ειναι ολοφρεσκο, τρελο, κεφατο, πνευματωδες, πρωτοτυπο, επικαιρο και ουσιαστικο! Μεσα απο ενα τεραστιο video wall γεματο απο εικονες που θυμιζουν την αναζητηση του Αμερικανικου αλλα τελικα καθολικου Ονειρου που καθε ανθρωπος ζητα ανεξαρτητα απο την ηπειρο στην οποια βρισκεται και βγαλμενες σαν απο πινακα pop art, μεταφερομαστε στην Αθηνα του προσεχους μελλοντος. Σ`εναν κοσμο οπου ολοι ζουν χωρις να υπαρχουν και που οι ανθρωποι εχουν γινει ρομποτ ενος συστηματος που ελεγχει τα παντα. Το εργο ανοιγει με δυο ευζωνες, εναν κινεζο κι εναν αφρικανο που τσακωνονται για το ποιος απο τους δυο ειναι περισσοτερο Ελληνας, ενω κλεινει με τις Καρυατιδες να κουτσομπολευουν η μια την αλλη! Ενα εργο σουρεαλιστικο και απολαυστικοτατο που καταφερνει με μοναδικο τροπο να αγγιξει θεματα της εποχης μας, απο την μοναξια, την αρρωστια και την απελπισια του ανθρωπου μεχρι την πολυπολιτισμικοτητα, την πλυση εγκεφαλου στην οποια μας υποβαλλουν τα μεσα ενημερωσης αλλα και η κοινωνια μας ολοκληρη, την αυξανομενη εγκληματικοτητα και την απουσια του πνευματος που καποτε μας διακατειχε...
Φοβερα τα φουτουριστικα κοστουμια, το μακιγιαζ, το σκηνικο και η μουσικη επιμελεια που φροντισε να αναδειξει την διαχρονικοτητα κομματιων της δεκαετειας του `60 που εδεσαν τοσο υπεροχα σ`ενα φουτουριστικο εργο! Επι σκηνης βρισκονται ο Γιωργος Χρυσοστομου, τον οποιο προσωπικα ειδα για πρωτη φορα και ενθουσιαστηκα, θεωρω πως ειναι μακραν ο καλυτερος ηθοποιος της τελευταιας γενιας, για να μην πω οτι γενικα ανηκει στο top 5 της Ελλαδος αυτη τη στιγμη, γεγονος το οποιο κατ`εμε φαινεται και απο την τηλεοραση (γιατι ναι, δεν ειναι κακο να κανεις τηλεοραση οταν εισαι τοσο καλος!) και πιστευω πως ειναι απο τους ελαχιστους -ειδικα στην Ελλαδα- ηθοποιους χαμαιλεοντες της ταξεως του Τζονι Ντεπ που ποτε δεν θα πεσουν σε μανιερες! Δεν θα πω παρα πολλα ακομη, θα πω μονο πως οταν εκανε τα πρωτα του βηματα ο Κωστας Γεωργουσοπουλος τον ειχε χαρακτηρισει "αποκαλυψη"! Δεν διαφωνω καθολου, πιστευω ομως πως ειδικα για τον συγκεκριμενο, ακομη κι αυτη η λεξη ειναι λιγη... Και συνεχιζω! Εκτος λοιπον απο τον Γιωργο Χρυσοστομου, επι σκηνης βρισκονται η Θωμαϊς Ανδρουτσου και η Μενη Κωσταντινιδου, επισης απολαυστικοτατες και κωμικοτραγικες φιγουρες που απλα τρελενεσαι να τις παρακολουθεις, οι συγγραφεις Νικος Ιωαννιδης και Βαγγελης Νασης και αλλοι.
Ενα εργο ευχαριστο, καυστικο και πανεξυπνο που σου αφηνει τις καλυτερες εντυπωσεις κι ενα τεραστιο χαμογελο! ΜΠΡΑΒΟ, μπραβο, ξανα μπραβο και ευχομαι να βλεπουμε ολο και περισσοτερες τοσο φρεσκες παραστασεις με νεα παιδια και ταλαντουχους καλλιτεχνες και επιτελους νεα ελληνικα εργα!
(φωτο 1)
(φωτο 2)

TROMOPOLIS ...the bios!

Και επειδη αν και καλυτερη απο πολλες παραστασεις με μεγαλα ονοματα που εχουμε δει κατα καιρους, η Tromopolis δεν εχει και τα ονοματα-κραχτες που θα σε στειλουν κατευθειαν στο θεατρο, νομιζω πως εχει ερθει η ωρα να γνωριστουμε λιγο καλυτερα.
Ο Γιωργος Χρυσοστομου (φωτο 1), γεννημενος στη Ροδο και αποφοιτος του Κρατικου Θεατρου Βορειου Ελλαδος εκανε αισθητη την παρουσια του στο προσκηνιο λιγα χρονια πριν, διατηρωντας ενα χαμηλο προφιλ και ενσαρκωνοντας δευτερους αλλα παντα ιδιαιτερους ρολους που σταδιακα τον καθιερωσαν ως ενα ανερχομενο και κατα γενικη ομολογια μεγαλο ταλεντο το οποιο τελικα καταφερνει να μας εκπλησει σε καθε του εμφανιση! Αναδειχτηκε στο πλευρο της Αννας Βαγενα, στον Γυαλινο Κοσμο του Τεννεσση Ουιλλιαμς, και στην συνεχεια στο Ποιος φοβαται την Βιρτζινια Γουλφ του Εντουρντ Αλμπι, ενω ακολουθησε η Ιφιγενεια εν Αυλιδι για να φτασει το καλοκαιρι που μας περασε να παιζει στην Λυσσιστρατη, την τεραστια επιτυχια του Εθνικου Θεατρου, στο πλευρο του Βασιλη Χαραλαμποπουλου! Στην τηλεοραση τον γνωρισαμε στο 504 χλμ Βορεια της Αθηνας, στον ρολο του Στεφανου, ενω μεταξυ αλλων, ακολουθησαν οι Singles οπου εγινε ευρεως γνωστος στον ρολο του χαζουλη αλλα αξιαγαπητου Μακη και φυσικα το L.A.P.D. με τον ρολο του σκληροτραχηλου αλλα ταυτοχρονα ευαισθητου Λουκα ο οποιος τον καθιερωσε και ως ζεν πρεμιε! Κινηματογραφικα εχει εμφανιστει στις ταινιες Ομηρος του Κωνσταντινου Γιανναρη, ΑΙ-4 Λουφα και Απαλλαγη του Νικου Περακη και αλλου. Παραλληλα ανακαλυπτουμε κι αλλη μια πτυχη του ταλεντου του, αυτη του performer, στην μουσικη παρασταση Προβα-το-κομματια που παρουσιαστηκε πριν δυο χειμωνες στο πλευρο του Πανου Μουζουρακη σ`εναν βουβο ρολο εκπληξη στον οποιο απλα γελας μεχρι δακρυων! Μπορειτε να το δειτε στο you tube, κι εγω αυτο εκανα...
Η Μενη Κωσταντινιδου (φωτο 2), γεννηθηκε στη Μελβουρνη και μεγαλωσε στην Θεσσαλονικη. Εχει παρει μερος στην παρασταση Ψεμα στο Ψεμα του Αντονι Νελσον στο πλευρο του Παυλου Χαϊκαλη και του Πετρου Φιλιππιδη, στις ταινιες Straight Story και Κατω απο το Μακιγιαζ σου, ενω τηλεοπτικα την πρωτοειδαμε στο Θα Βρεις τον Δασκαλο σου, εγινε ομως ευρυτερα γνωστη απο τον ρολο της Ρεας στους 4 του Χριστοφορου Παπακαλιατη.

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010




ΦΡΕΝΑΠΑΤΗ

... τι να πω τωρα, που για τη συγκεκριμενη παρασταση οτι και να πει κανεις ειναι λιγο! Προκειται για μια απο τις ελαχιστες παραστασεις που απο το πρωτο μεχρι το τελευταιο δευτερολεπτο σε κατακλυζει η μαγεια του θεατρου σε ολο της το μεγαλειο και ειναι κατι που απλα δεν περιγραφεται! Ουτε ξεχνιεται...
Αποτελωντας αδιαμφισβητητα το θεατρικο γεγονος της φετινης σεζον, και το λεω με τοση σιγουρια γιατι ειχα παραπανω απο δυο χρονια να βγω τοσο ενθουσιασμενη απο θεατρο οποτε και αποκλειω το γεγονος να το ξαναπαθω μεχρι το τελος της φετινης τουλαχιστον σεζον, η Φρεναπατη, στην κεντρικη σκηνη του Εθνικου θεατρου, με μια τεραστια διαφημιστικη καμπανια η οποια ευθυνεται για τα sold out εισητηρια (αν θελετε να το δειτε πρεπει να κλεισετε τουλαχιστον δυο βδομαδες νωριτερα), ταξιδευει σ`εναν μακρινο κοσμο γεματο ερωτες, ιντριγγες και μαγεια.
Καταπληκτικη η σκηνοθεσια του Δημητρη Μαυρικιου -αν και απο καποιους διαβασα οτι θεωρηθηκε λιγη σε αναλογια με την μαγεια για την οποια γραφει ο Κορνεϊγ- διαφωνω πληρως, ηταν αυτη ακριβως που χρειαζοταν ωστε η μαγεια να γινει πιστευτη, εξαιρετικη η σκηνογραφια, και το σκηνικο, αλλα ακομα περισσοτερο τα κοστουμια, ενας πολυμελης θιασος που απαρτιζεται απο μεγαλους ηθοποιους και στο συνολο μια πανεμορφη παρασταση γεματη λυρισμο, ποιηση, ευαισθησια και ναι, θα το ξαναπω, μαγεια! Καταληγω στο οτι η Φρεναπατη τελικα ειναι μια πανεμορφη αισθηση και οχι μια απλη παρασταση...
Επι σκηνης, ο Χρηστος Λουλης, παντα εξαιρετικος, σιγουρα οχι στον ρολο της ζωης του, σ`εναν ρολο ομως στον οποιο ανακαλυπτει κανεις και μια κωμικη φλεβα που δεν ειχαμε ξαναδει και του πηγε πολυ, η Εμιλι Κολιανδρη, επισης παντα εξαιρετικη και πανεμορφη και μαλιστα στην πρωτη τους θεατρικη συναντηση, ο Γιαννης Βογιατζης, η Ευα Κοταμανιδου, η Βαγγελιω Ανδρεαδακη, ο Γιωργος Γαλλος και πολλοι αλλοι... Μην το χασετε!